Nawykowe poronienia. Jakie szanse daje nowoczesna diagnostyka?

Kobiety, które poroniły, bardzo często cierpią w milczeniu. Jako lekarze zawsze podkreślamy znaczenie wsparcia psychicznego w tym trudnym momencie dla par oraz rolę nowoczesnej diagnostyki, dzięki której mogą one spełnić swoje marzenie o potomstwie. Jeśli straciłaś ciążę i szukasz możliwych przyczyn poronienia, zostań tu jeszcze na chwilę. Poruszymy problem, jakim są nawykowe poronienia.

Strata ciąży

Mijając kobiety na ulicy, nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, ile z nich doświadczyło straty ciąży. Różni je wiek, sytuacja rodzinna i zawodowa, ale łączy jedno – traumatyczne przeżycie związane z poronieniem oraz marzenie o dziecku. Niestety, poronienia to wciąż dla wielu osób temat tabu. Kobiety cierpią w milczeniu, nierzadko nie mogąc lub nie chcąc skorzystać ze wsparcia bliskich lub specjalistów. Jednak to właśnie pomoc i wsparcie innych osób może złagodzić ból psychiczny i sprawić, że kobieta nie będzie czuła się samotna. Rozmowa z lekarzem, psychologiem, bliską osobą lub kobietą, która także doświadczyła straty ciąży, często przynosi ulgę w cierpieniu.

U części kobiet dochodzi do poronienia określanego mianem zdarzenia losowego, spontanicznego incydentu, a za stratę ciąży odpowiadają najczęściej wady genetyczne zarodka.

Sprawdź: choroby genetyczne w ciąży – najczęstsze wady genetyczne płodu.

Warto podkreślić, że pojedyncze poronienie na początku ciąży nie jest zazwyczaj wskazaniem do szerszej diagnostyki. Inaczej sprawa wygląda, gdy kobieta doświadcza kolejnych strat ciąży.

Poronienia nawracające

Trzy lub więcej następujących po sobie poronień to tzw. nawykowe poronienia lub poronienia nawracające. Co jest ich przyczyną?

Nawykowe poronienia samoistne mogą być spowodowane czynnikiem genetycznym. Mowa o wadach genetycznych płodu oraz nieprawidłowościach w liczbie i budowie chromosomów u pary starającej się o dziecko.

Czynniki anatomiczne obejmują przede wszystkim wady macicy kobiety, m.in. przegrodę w jamie macicy, macicę jednorożną, dwurożną. Za problemy z zagnieżdżeniem zarodka i donoszeniem ciąży mogą też odpowiadać polipy czy zrosty wewnątrzmaciczne.

Zaburzenia hormonalne u kobiet to kolejna możliwa przyczyna nawykowych poronień. Mowa o m.in. PCOS, zaburzeniach fazy lutealnej cyklu miesiączkowego, a także o problemach z tarczycą.

Nie można pominąć czynnika autoimmunologicznego, czyli tego, jak organizm matki reaguje na zarodek.

Diagnostyka poronień – kiedy zgłosić się na badania?

Mimo iż w definicji nawykowych poronień jest mowa o trzech lub więcej następujących po sobie stratach ciąży, to diagnostyka pacjentki jest już zalecana po drugim poronieniu. Dlaczego?

Diagnostyka po poronieniu zwiększa szansę na zdrową ciążę. Dzięki nowoczesnym metodom badań możemy znaleźć przyczyny nawykowych poronień i podjąć odpowiednie kroki medyczne, aby wyleczyć pacjentkę lub jej partnera (tak, diagnostyka może obejmować także panów, w końcu za 50% genów płodu odpowiada mężczyzna). Odpowiednio dobrana diagnostyka pozwala oszacować ryzyko poronienia kolejnej ciąży, przygotować parę do starań o dziecko. To wiedza, która nie tylko daje rozwiązanie, ale i… spokój. Łatwiej zmierzyć się z czymś, co nazwane.

Jak wygląda diagnostyka nawykowych poronień?

Współczesna medycyna dysponuje wieloma rozwiązaniami, dzięki którym możliwe jest poznanie przyczyn poronień nawracających. Warto jednak zaznaczyć, że nie u każdej kobiety dokładna przyczyna zostanie znaleziona. Ważny jest także sam dobór diagnostyki po poronieniu. Zacznijmy od tych kluczowych badań, czyli badań genetycznych.

Poronienia a genetyka

U kobiety, u której zdiagnozowano nawykowe poronienia, badania genetyczne stanowią bazę diagnostyki. Jeśli to możliwe, badane jest DNA zarodka lub płodu. Kolejne ważne badanie, to badanie kariotypu pary, czyli analiza chromosomów kobiety i mężczyzny, w celu wykluczenia lub potwierdzenia nieprawidłowości. Badanie polega na pobraniu krwi obwodowej i co ważne – wykonuje się je tylko raz w życiu.

Często konieczne jest sprawdzenie, czy u kobiety nie występuje trombofilia wrodzona, prowadząca do nadkrzepliwości krwi i zwiększająca ryzyko zakrzepów oraz poronień.

Autoimmunologia

Nawykowe poronienia mogą być związane z tzw. zespołem antyfosfolipidowym. Aby sprawdzić, czy przeciwciała antyfosfolipidowe nie atakują organizmu kobiety, należy oznaczyć je w badaniu krwi.

Badania hormonalne

Lista badań hormonalnych jest zależna od stanu zdrowia i objawów zdrowotnych pacjentki. Lekarz może skierować ją m.in. na badanie hormonów tarczycy, hormonów płciowych, oznaczenie poziomu insuliny.

Ocena anatomiczna

W celu potwierdzenia lub wykluczenia wad i schorzeń macicy powodujących poronienia nawracające pacjentka jest kierowana na USG macicy, histeroskopię diagnostyczną. W razie potrzeb diagnostyka jest rozszerzana.

Podana lista diagnostyki jest przykładowa. To, jakie badania po poronieniach nawracających należy i warto wykonać u pacjentki, decyduje lekarz na konsultacji.

Jeśli szukasz przyjaznej kliniki z kameralną atmosferą i nowoczesnym sprzętem diagnostycznym, zachęcamy Cię do zapoznania się z ofertą Premium Medical. Przyjmuje u nas doświadczony genetyk oraz ginekolog w Warszawie. Zapewniamy holistyczne podejście do każdej pary, otaczając Was opieką medyczną i zapewniając wsparcie psychologiczne w realizacji marzeń o potomstwie.

Najczęstsze pytania czytelników o nawykowe poronienia

Kiedy mówi się o nawykowych poronieniach?

Nawykowe poronienia, określane także mianem nawracających, to 3 lub więcej następujących po sobie poronień w pierwszym trymestrze ciąży. Szacuje się, że problem ten dotyczy 1-3% kobiet starających się o potomstwo.

Czy stres może powodować poronienie?

Przewlekły stres może być czynnikiem zwiększającym ryzyko poronienia, chociaż rzadko jest on bezpośrednią przyczyną poronienia nawracającego. Nawykowe poronienia najczęściej są spowodowane czynnikami genetycznymi, hormonalnymi, anatomicznymi lub autoimmunologicznymi.

Czy po nawykowych poronieniach można mieć zdrową ciążę?

Tak. Niezwykle ważna jest w tym przypadku diagnostyka poronień – znalezienie przyczyny nawracających strat ciąży i jej leczenie, a także odpowiednie przygotowanie pary do kolejnej próby zajścia w ciążę.

Jakie badania wykonać po poronieniu?

Zakres i etapy diagnostyki po poronieniu należy ustalić w porozumieniu z lekarzem. Jeśli u pacjentki diagnozowano nawykowe poronienia, nie wszystkie badania są wskazane i/lub mają medyczne uzasadnienie. Nieodpowiednio dobrana diagnostyka to niepotrzebny stres, strata czasu i pieniędzy dla pacjentów. Nowoczesna diagnostyka poronień nawracających obejmuje przede wszystkim badania genetyczne pary, a jeśli to możliwe, to także DNA zarodka lub płodu.

Bibliografia

1. Recurrent Pregnancy Loss , Guideline of European Society of Human Reproduction and Embryology, 2022.
2. Magdalena Michalak i in., Przyczyny, diagnostyka i leczenie poronień nawykowych – część II, GinPolMedProject 3 (21) 2011.
3. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie wybranych patologii wczesnej ciąży oraz postępowania w ciąży po zapłodnieniu in vitro, 2004r.